Hard fork to nieodwracalna aktualizacja protokołu, która dzieli blockchain na dwa oddzielne łańcuchy z różnymi zasadami. Kiedy dochodzi do hard forka, węzły sieci muszą zaktualizować się do nowego protokołu — te, które tego nie zrobią, odrzucą nowe bloki, tworząc podział na dwa niezależne łańcuchy.
Hard forki zdarzają się w celu ulepszenia funkcji protokołu, naprawienia luk w zabezpieczeniach lub rozwiązania sporów w społeczności. Najbardziej znanym przykładem jest hard fork Bitcoina z sierpnia 2017 r., który stworzył Bitcoin Cash, wywołany niezgodą co do limitów wielkości bloków.
Kiedy dochodzi do hard forka, zazwyczaj otrzymujesz równoważne monety na obu łańcuchach. Jeśli przed forkiem posiadałeś 1 Bitcoin, teraz będziesz posiadać 1 Bitcoin i 1 Bitcoin Cash. Ta duplikacja stwarza zarówno możliwości, jak i ryzyko.
Dla traderów hard forki powodują znaczną zmienność rynkową. Społeczność i rynki muszą zdecydować, który łańcuch zachowa wartość i wsparcie. Przed forkiem spekulacyjne pozycjonowanie często napędza gwałtowne ruchy cenowe. Po forku, jeśli oba łańcuchy przetrwają, posiadasz aktywa w dwóch sieciach — ale łączna wartość może nie dorównywać cenie sprzed forka. Kluczem jest monitorowanie, który łańcuch przyciąga wsparcie deweloperów i notowania giełdowe, ponieważ to determinuje długoterminową żywotność i płynność.
