Zacieśnianie ilościowe (QT) jest przeciwieństwem luzowania ilościowego. Bank centralny stosuje QT w celu zmniejszenia podaży pieniądza i zwalczania inflacji poprzez sprzedaż lub umożliwienie dojścia do terminu zapadalności aktywów finansowych zgromadzonych podczas QE bez reinwestycji. Zmniejsza to bilans banku centralnego i wycofuje płynność z systemu finansowego.
Banki centralne wdrażają QT poprzez sprzedaż obligacji rządowych, papierów wartościowych zabezpieczonych hipoteką lub innych aktywów, albo poprzez umożliwienie ich wygaśnięcia i nie zastępowanie ich. W miarę wycofywania pieniędzy z obiegu, podaż pieniądza kurczy się. Zazwyczaj prowadzi to do wyższych stóp procentowych, co czyni pożyczanie droższym i potencjalnie spowalnia wzrost gospodarczy i inwestycje.
QT znacząco wpływa na rynki walutowe. Wraz ze wzrostem stóp procentowych, waluty krajów wdrażających QT często się umacniają, ponieważ wyższe stopy procentowe czynią ich obligacje i depozyty bardziej atrakcyjnymi dla międzynarodowych inwestorów. Jednak QT może również zwiększyć zmienność rynku i niepewność, zwłaszcza jeśli jest wdrażany zbyt agresywnie.
W przeciwieństwie do podwyżek stóp procentowych, które bezpośrednio podnoszą stopę polityki pieniężnej w określonym momencie, QT działa stopniowo, zmniejszając zasoby aktywów banku centralnego w ciągu tygodni lub miesięcy. QT i podwyżki stóp często występują razem, wzmacniając efekt zacieśniania.
Traderzy uważnie monitorują ogłoszenia dotyczące QT, ponieważ sygnalizują one przejście od polityki akomodacyjnej do restrykcyjnej. Główne banki centralne, takie jak Rezerwa Federalna, wykorzystują QT do normalizacji bilansów po długich okresach QE. Tempo i skala QT mogą wpływać na pary walutowe, szczególnie w stosunku do dolara amerykańskiego, który zazwyczaj umacnia się, gdy polityka pieniężna USA się zacieśnia.
