Perjanjian Louvre minangka persetujuan taun 1987 ing antarane kekuwatan ekonomi utama kanggo ngstabilake kurs liwat intervensi bank sentral sing terkoordinasi lan pangaturan kabijakan moneter. Tujuane kanggo mbenerake overvaluation dolar AS sing ora lestari sing asale saka Perjanjian Plaza sadurunge.
Carane kerjane
Persetujuan kasebut netepake kisaran target kanggo kurs, utamane antarane dolar AS, yen Jepang, lan Deutsche Mark Jerman. Negara-negara anggota janji kanggo campur tangan ing pasar mata uang kanggo njaga kisaran kasebut lan nyetel kabijakan domestik kanthi sakabehe.
Tantangan praktis
Perjanjian kasebut berjuang kanggo nggayuh tujuane. Tekanan pasar ndadekake angel kanggo njaga kisaran target, nalika negara-negara sing melu duwe prioritas ekonomi sing kontradiktif lan koordinasi kabukten angel. Alangan kasebut pungkasane mbatesi efektifitas.
Relevansi kanggo pedagang
Perjanjian Louvre nggambarake carane kerjasama bank sentral nyoba ngatur volatilitas mata uang. Ngerti watesan kasebut mbantu para pedagang ngerteni manawa intervensi kabijakan sing terkoordinasi bisa uga berjuang nglawan kekuwatan pasar sing kuat.
