Poziomy Fibonacciego to narzędzie analizy technicznej służące do identyfikacji potencjalnych poziomów wsparcia i oporu, na których korekty cenowe mogą się zatrzymać lub odwrócić w ramach trendu. Opiera się ono na ciągu Fibonacciego – wzorcu matematycznym, w którym każda liczba jest sumą dwóch poprzednich (0, 1, 1, 2, 3, 5, 8, 13 itd.). Kluczowe wskaźniki wywodzące się z tego ciągu to 23,6%, 38,2%, 50%, 61,8% i 76,4%, które traderzy nanoszą na wykresy cen, aby zaznaczyć potencjalne strefy odwrócenia.
Aby użyć poziomów Fibonacciego, traderzy najpierw identyfikują znaczącą falę cenową – ostatni punkt szczytu i dołka na wykresie. Następnie nanoszą poziomy Fibonacciego między tymi punktami. Gdy cena zbliża się do jednego z tych poziomów podczas wycofania lub korekty, może on działać jako wsparcie (w trendzie wzrostowym) lub opór (w trendzie spadkowym), tworząc okazję do wejścia lub wyjścia z transakcji zgodnie z kierunkiem ogólnego trendu.
Skuteczność narzędzia zależy od wyboru odpowiednich punktów falowych, co może być subiektywne i różnić się w zależności od tradera. Poziomy Fibonacciego generują również fałszywe sygnały, szczególnie na rynkach o dużej zmienności lub poruszających się w bok. Z tego powodu traderzy powinni używać poziomów Fibonacciego w połączeniu z innymi wskaźnikami technicznymi – takimi jak średnie kroczące lub oscylatory impetu – w celu potwierdzenia sygnałów odwrócenia. Prawidłowe zarządzanie ryzykiem za pomocą zleceń stop-loss jest niezbędne podczas handlu w okolicach tych poziomów.
