ตัวชี้วัดทางเศรษฐกิจคือการเปิดเผยข้อมูลทางสถิติที่วัดผลการดำเนินงานทางเศรษฐกิจของประเทศ เช่น GDP, อัตราการว่างงาน, อัตราเงินเฟ้อ หรือการใช้จ่ายของผู้บริโภค ผู้ค้าฟอเร็กซ์ติดตามตัวชี้วัดเหล่านี้เนื่องจากธนาคารกลางใช้เพื่อกำหนดอัตราดอกเบี้ย ซึ่งเป็นตัวขับเคลื่อนมูลค่าสกุลเงิน
ประเภทของตัวชี้วัดทางเศรษฐกิจ
ตัวชี้วัดนำ (คำสั่งซื้อภาคการผลิต, ราคาหุ้น, ใบอนุญาตก่อสร้าง) มีแนวโน้มที่จะเคลื่อนไหวก่อนเศรษฐกิจโดยรวม ซึ่งเป็นการส่งสัญญาณกิจกรรมในอนาคต ตัวชี้วัดตามหลัง (การว่างงาน, ดัชนีราคาผู้บริโภค) ยืนยันแนวโน้มที่กำลังดำเนินอยู่ ตัวชี้วัดพร้อมกัน (GDP, ยอดค้าปลีก) สะท้อนสภาวะเศรษฐกิจปัจจุบัน
เวลาและการแก้ไขข้อมูล
ข้อมูลเศรษฐกิจส่วนใหญ่จะถูกเผยแพร่ตามกำหนดเวลาที่แน่นอน ข้อมูลมักจะสะท้อนกิจกรรมจากเดือนหรือไตรมาสก่อนหน้า ซึ่งหมายความว่ามีความล่าช้าระหว่างกิจกรรมทางเศรษฐกิจที่แท้จริงและการเผยแพร่ การเปิดเผยครั้งแรกมักจะถูกแก้ไขในเดือนต่อๆ ไปเมื่อมีข้อมูลที่สมบูรณ์มากขึ้นมาถึง ซึ่งบางครั้งก็เปลี่ยนแปลงการตีความครั้งแรกอย่างมีนัยสำคัญ
การใช้ตัวชี้วัดในการซื้อขาย
ผู้ค้ามองหาความประหลาดใจ เมื่อผลลัพธ์จริงแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญจากประมาณการของนักเศรษฐศาสตร์ รายงานการจ้างงานที่ดีเกินคาดมักจะทำให้สกุลเงินของประเทศนั้นแข็งแกร่ง การพึ่งพาตัวชี้วัดเดียวมากเกินไปอาจนำไปสู่การวิเคราะห์ที่ไม่สมบูรณ์ การตัดสินใจซื้อขายส่วนใหญ่ได้รับประโยชน์จากการทบทวนตัวชี้วัดหลายตัวและบริบททางเศรษฐกิจที่กว้างขึ้นร่วมกัน
