ดัชนีราคาผู้บริโภค (CPI) วัดการเปลี่ยนแปลงเฉลี่ยของราคาสินค้าและบริการที่ผู้บริโภคในเมืองจ่ายไปเมื่อเวลาผ่านไป เป็นตัวชี้วัดเงินเฟ้อหลักที่ธนาคารกลางใช้ในการตัดสินใจเกี่ยวกับนโยบายการเงิน ทำให้มีความสำคัญอย่างยิ่งต่อผู้ค้าฟอเร็กซ์
CPI คำนวณอย่างไร
CPI ติดตาม "ตะกร้า" สินค้าอุปโภคบริโภคคงที่ในหมวดหมู่ต่างๆ รวมถึงอาหาร ที่อยู่อาศัย การขนส่ง การดูแลทางการแพทย์ เครื่องนุ่งห่ม สันทนาการ และการศึกษา แต่ละหมวดหมู่จะถูกถ่วงน้ำหนักตามสัดส่วนของการใช้จ่ายของครัวเรือนทั่วไป ดัชนีจะถูกเปรียบเทียบกับปีฐาน เพื่อให้การเปลี่ยนแปลงแสดงเป็นเปอร์เซ็นต์ การเปิดเผย CPI รายเดือนและรายปีแสดงให้เห็นว่าราคาปัจจุบันเปรียบเทียบกับปีฐานและช่วงเวลาก่อนหน้าอย่างไร
CPI หลัก (Core) เทียบกับ CPI ทั่วไป (Headline)
CPI ทั่วไป (Headline CPI) รวมทุกรายการ CPI หลัก (Core CPI) ไม่รวมราคาอาหารและพลังงานที่มีความผันผวน ซึ่งแสดงแนวโน้มเงินเฟ้อพื้นฐานที่ชัดเจนยิ่งขึ้น ธนาคารกลางมักจะให้ความสำคัญกับ CPI หลัก เนื่องจากจะกรองความผันผวนของราคาชั่วคราวออกไป มีสองรูปแบบหลัก: CPI-U (ผู้บริโภคในเมืองทั้งหมด) และ CPI-W (แรงงานค่าจ้างในเมืองและพนักงานเสมียน) ซึ่งติดตามกลุ่มประชากรที่แตกต่างกัน
ผลกระทบต่อตลาดฟอเร็กซ์
CPI เป็นเหตุการณ์สำคัญในปฏิทินเศรษฐกิจ อัตราเงินเฟ้อที่สูงกว่าที่คาดการณ์ไว้อาจกระตุ้นให้ธนาคารกลางขึ้นอัตราดอกเบี้ย ซึ่งจะทำให้สกุลเงินแข็งค่าขึ้นเมื่ออัตราดอกเบี้ยเพิ่มขึ้น อัตราเงินเฟ้อที่ต่ำลงอาจนำไปสู่การลดอัตราดอกเบี้ยหรือการชี้นำไปข้างหน้าแบบผ่อนปรน ซึ่งจะทำให้สกุลเงินอ่อนค่าลง คู่สกุลเงินเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วเมื่อเกิดความประหลาดใจจาก CPI ผู้ค้าจะจับตาดูการคาดการณ์ฉันทามติและเปรียบเทียบผลลัพธ์จริงกับความคาดหวัง
ข้อจำกัด
CPI มีข้อจำกัดเชิงโครงสร้าง การเลือกทดแทน (Substitution bias) เกิดขึ้นเมื่อผู้บริโภคเปลี่ยนไปใช้สินค้าที่ถูกกว่าเมื่อราคาสูงขึ้น แต่ดัชนีไม่สามารถจับพฤติกรรมนี้ได้อย่างเต็มที่ การปรับปรุงคุณภาพของผลิตภัณฑ์ทำได้ยากและอาจถูกถ่วงน้ำหนักน้อยเกินไป CPI ไม่ได้สะท้อนความแตกต่างของราคาท้องถิ่นหรือรูปแบบการใช้จ่ายของกลุ่มประชากรทั้งหมดอย่างเท่าเทียมกัน และข้อมูลเป็นข้อมูลย้อนหลัง ซึ่งจะเผยแพร่หลายสัปดาห์หลังจากช่วงเวลาการวัดสิ้นสุดลง
