อัตราดอกเบี้ยไพรม์ คืออัตราดอกเบี้ยที่ธนาคารพาณิชย์ใช้ในการให้กู้ยืมแก่ลูกค้าที่มีความน่าเชื่อถือสูงสุด โดยทั่วไปคือบริษัทขนาดใหญ่และธุรกิจที่มีความมั่นคงสูง อัตรานี้เป็นอัตราอ้างอิงพื้นฐานที่ใช้กำหนดอัตราดอกเบี้ยอื่นๆ เช่น สินเชื่อที่อยู่อาศัย บัตรเครดิต และสินเชื่อธุรกิจ
อัตราดอกเบี้ยไพรม์ถูกกำหนดโดยธนาคารกลางของแต่ละประเทศ และมีการเปลี่ยนแปลงตามสภาวะเศรษฐกิจ อัตราเงินเฟ้อ การจ้างงาน และการตัดสินใจเกี่ยวกับนโยบายการเงิน ในสหรัฐอเมริกา อัตราดอกเบี้ยไพรม์จะผูกติดโดยตรงกับอัตราดอกเบี้ยกองทุนรัฐบาลกลางที่กำหนดโดยธนาคารกลางสหรัฐฯ เมื่อธนาคารกลางสหรัฐฯ ขึ้นอัตราดอกเบี้ยเพื่อต่อสู้กับเงินเฟ้อ อัตราดอกเบี้ยไพรม์ก็จะสูงขึ้น และในทางกลับกัน
อัตราดอกเบี้ยไพรม์ส่งผลต่อการกู้ยืมอย่างไร
อัตราดอกเบี้ยไพรม์ที่สูงขึ้นทำให้การกู้ยืมมีค่าใช้จ่ายสูงขึ้นสำหรับธุรกิจและผู้บริโภค ซึ่งอาจชะลอการเติบโตทางเศรษฐกิจ อัตราดอกเบี้ยไพรม์ที่ต่ำลงจะกระตุ้นให้เกิดการกู้ยืมและการใช้จ่าย ธนาคารอาจเสนออัตราที่สูงกว่าอัตราดอกเบี้ยไพรม์ (ไพรม์บวกส่วนเพิ่ม) ขึ้นอยู่กับความน่าเชื่อถือของผู้กู้
อัตราดอกเบี้ยไพรม์และตลาดฟอเร็กซ์
การเปลี่ยนแปลงของอัตราดอกเบี้ยไพรม์มีอิทธิพลต่อมูลค่าสกุลเงิน เนื่องจากส่งผลต่อกระแสการลงทุนระหว่างประเทศ เมื่อธนาคารกลางขึ้นอัตราดอกเบี้ย ผลตอบแทนที่สูงขึ้นจะดึงดูดการลงทุนจากต่างประเทศ เพิ่มอุปสงค์สำหรับสกุลเงินของประเทศนั้นๆ และทำให้มูลค่าของสกุลเงินสูงขึ้น ดังนั้น อัตราดอกเบี้ยไพรม์จึงเป็นตัวชี้วัดทางเศรษฐกิจที่สำคัญสำหรับผู้ค้าฟอเร็กซ์ในการติดตาม
อัตราดอกเบี้ยที่เกี่ยวข้อง
อัตราดอกเบี้ยกองทุนรัฐบาลกลาง (Federal Funds Rate): อัตราดอกเบี้ยที่ธนาคารกลางกำหนดเป้าหมายสำหรับการให้กู้ยืมระหว่างธนาคาร โดยทั่วไปอัตราดอกเบี้ยไพรม์จะเคลื่อนไหวตามอัตรานี้อย่างใกล้ชิด
อัตราดอกเบี้ยระยะสั้นระหว่างธนาคารกรุงลอนดอน (LIBOR - London Interbank Offered Rate): อัตราอ้างอิงสากลที่ใช้ในตลาดการให้กู้ยืมระหว่างประเทศ
