หลักทรัพย์คือเครื่องมือทางการเงินที่แสดงถึงความเป็นเจ้าของหรือหนี้สินและสามารถซื้อขายได้ในตลาดการเงิน หลักทรัพย์มีมูลค่าในตัวเองและแบ่งออกเป็นสองประเภทหลักคือ หลักทรัพย์ประเภททุนและหลักทรัพย์ประเภทตราสารหนี้
หลักทรัพย์ประเภททุนและตราสารหนี้
หลักทรัพย์ประเภททุน เช่น หุ้น แสดงถึงความเป็นเจ้าของบางส่วนในบริษัท เมื่อคุณถือหุ้น คุณจะมีสิทธิของผู้ถือหุ้น ซึ่งคือสิทธิในผลกำไรของบริษัทและสิทธิในการออกเสียงในบางเรื่อง มูลค่าของหุ้นจะผันผวนตามอุปสงค์และอุปทาน โดยได้รับอิทธิพลจากผลการดำเนินงานของบริษัทและสภาวะตลาด
หลักทรัพย์ประเภทตราสารหนี้ เช่น พันธบัตรและตั๋วเงินคลัง แสดงถึงการให้กู้ยืมแก่รัฐบาลหรือบริษัทต่างๆ ผู้ถือจะได้รับดอกเบี้ยเป็นงวดๆ และได้รับเงินต้นคืนเมื่อครบกำหนด ซึ่งให้กระแสรายได้ที่คาดการณ์ได้
บทบาทในการซื้อขาย
ในการซื้อขาย หลักทรัพย์จะใช้เป็นหลักประกันสำหรับบัญชีมาร์จิ้น ทำให้ผู้ค้าสามารถควบคุมสถานะที่ใหญ่ขึ้นด้วยเงินทุนจำนวนน้อยลง การใช้เลเวอเรจนี้จะขยายทั้งกำไรและขาดทุน ผู้ค้ายังใช้หลักทรัพย์ในกลยุทธ์ขั้นสูง เช่น การป้องกันความเสี่ยงและการซื้อขายออปชัน ซึ่งหลักทรัพย์ทำหน้าที่เป็นสินทรัพย์อ้างอิง
ความเสี่ยงที่สำคัญ
หลักทรัพย์อาจประสบกับความผันผวนของราคาอย่างมีนัยสำคัญ ซึ่งนำไปสู่การขาดทุนอย่างรวดเร็ว หลักทรัพย์บางประเภทขาดสภาพคล่องเพียงพอ ทำให้ยากต่อการขายในราคาที่ต้องการ การซื้อขายหลักทรัพย์ยังอยู่ภายใต้ข้อกำหนดด้านกฎระเบียบ การไม่ปฏิบัติตามอาจส่งผลให้เกิดผลทางกฎหมาย
