Teminat çağrısı, bir aracı kurumun, açık pozisyonları güvence altına alan teminatın—marj olarak adlandırılır—hesap kayıpları tarafından aşındırılması durumunda bir yatırımcıdan ek fon yatırmasını talep etmesidir. Yatırımcının kullanılabilir sermayesi, aracı kurumun minimum gereksiniminin altına düştüğünde meydana gelir.
Kaldıraçla işlem yaptığınızda, hesabınızın bakiyesinin normalde izin vereceğinden daha büyük bir pozisyonu kontrol etmek için teminat olarak marj yatırırsınız. Bu, hem potansiyel karları hem de zararları artırır. Kaybeden işlemler biriktikçe, öz sermayeniz (hesap bakiyesi artı veya eksi gerçekleşmemiş kar ve zarar) azalır. Aracı kurumunuz, marj seviyesini—öz sermayenizin açık pozisyonlarınızın gerektirdiği marja oranı—izler. Bu oran kritik bir eşiğe düştüğünde, aracı kurum bir teminat çağrısı yapar. Gerekli marj seviyesini yeniden sağlamak için fon yatırmazsanız, aracı kurum zararları sınırlamak için pozisyonlarınızı otomatik olarak kapatacaktır.
Anahtar Bileşenler
- Öz Sermaye: gerçekleşmemiş kar ve zararlar dahil mevcut hesap bakiyeniz
- Kullanılan Marj: açık pozisyonlar için teminat olarak kilitlenen fonlar
- Serbest Marj: yeni pozisyonlar açmak veya zararları karşılamak için kullanılabilir sermaye (öz sermaye eksi kullanılan marj)
- Marj Seviyesi: yüzde olarak ifade edilir; öz sermayenin kullanılan marja bölünmesiyle hesaplanır
Teminat çağrılarını anlamak önemlidir çünkü bunlar potansiyel olarak elverişsiz fiyatlardan zorunlu pozisyon kapanışlarına neden olur. Bu risk, büyük fiyat dalgalanmalarının hızlı öz sermaye düşüşlerini tetikleyebildiği oynak piyasalarda artar. Teminat çağrılarından kaçınmak için yatırımcılar genellikle zararlar ciddi boyutlara ulaşmadan pozisyonlardan çıkmak, yeterli serbest marjı korumak ve hesap büyüklüklerine göre aşırı kaldıraçtan kaçınmak için zarar durdur emirleri kullanırlar.
