Kontrak Berjangka minangka persetujuan standar kanggo tuku utawa ngedol aset kanthi rega sing ditemtokake sadurunge ing tanggal tartamtu ing mangsa ngarep. Kontrak kasebut didagang ing bursa sing diatur, ngidini para pedagang spekulasi babagan owah-owahan rega utawa ngamanake posisi sing wis ana tanpa nyekeli aset dhasar.
Carane kerjane
Kontrak berjangka nemtokake papat unsur utama: aset dhasar (komoditas, instrumen finansial, utawa indeks), ukuran kontrak (jumlah), tanggal kadaluwarsa, lan rega sing disepakati. Bursa njamin kinerja kontrak, ngilangi risiko pihak lawan.
Panggunaan kanggo pedagang
Para pedagang nggunakake berjangka kanggo spekulasi (entuk bathi saka owah-owahan rega), hedging (nglindhungi saka owah-owahan rega sing ora becik), lan kanggo entuk manfaat saka penemuan rega (pasar berjangka asring obah sadurunge rega spot). Leverage ngidini para pedagang ngontrol posisi gedhe kanthi modal minimal.
Risiko utama
Leverage nggedhekake bathi lan kerugian. Owah-owahan rega sing cepet bisa nyebabake kerugian sing signifikan. Para pedagang kudu njaga margin sing cukup utawa ngadhepi likuidasi paksa. Beda karo opsi, berjangka minangka kewajiban—posisi ora bisa ditinggalake utawa dikurangi kanthi mbayar biaya.
Perbandingan karo instrumen sing padha
| Instrumen | Jinis | Pasar | Kewajiban |
|---|---|---|---|
| Berjangka | Standar | Didagang ing bursa | Kewajiban |
| Opsi | Hak opsional | Didagang ing bursa | Opsional |
| Kontrak Spot | Pangiriman langsung | Pasar awis | Kewajiban |
