ข้อตกลงพลาซ่า (Plaza Accord) เป็นข้อตกลงระหว่างประเทศในปี 1985 ระหว่างห้าประเทศเศรษฐกิจหลัก เพื่อประสานงานการแทรกแซงค่าเงินในตลาดแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ ข้อตกลงนี้ลงนามเมื่อวันที่ 22 กันยายน 1985 ที่โรงแรมพลาซ่าในนิวยอร์ก โดยมีสหรัฐอเมริกา ญี่ปุ่น เยอรมนีตะวันตก ฝรั่งเศส และสหราชอาณาจักรเข้าร่วม
ในขณะนั้น เงินดอลลาร์สหรัฐมีมูลค่าสูงเกินไป ทำให้สินค้าอเมริกันมีราคาสูงในตลาดโลก และทำให้การขาดดุลการค้าของสหรัฐฯ ขยายตัวขึ้น ทั้งห้าประเทศตกลงที่จะแทรกแซงร่วมกันโดยการขายดอลลาร์และซื้อสกุลเงินอื่น ๆ โดยเฉพาะเงินเยนญี่ปุ่นและเครื่องหมายเยอรมัน เพื่อลดค่าเงินดอลลาร์ให้อยู่ในระดับที่สมดุลมากขึ้น
ข้อตกลงนี้บรรลุเป้าหมายหลัก: เงินดอลลาร์อ่อนค่าลงอย่างรวดเร็วภายในไม่กี่เดือน การส่งออกของอเมริกาจึงมีความสามารถในการแข่งขันในระดับนานาชาติมากขึ้น ช่วยลดการขาดดุลการค้า อย่างไรก็ตาม การอ่อนค่าอย่างรวดเร็วก็มีผลข้างเคียง เงินเยนและเครื่องหมายเยอรมันแข็งค่าขึ้นอย่างมาก ทำให้เศรษฐกิจที่ขับเคลื่อนด้วยการส่งออกของญี่ปุ่นและเยอรมนีตะวันตกได้รับความเสียหาย การเปลี่ยนแปลงค่าเงินที่รวดเร็วนี้ยังก่อให้เกิดความกังวลเกี่ยวกับอัตราเงินเฟ้อและกระตุ้นการซื้อขายเก็งกำไรในตลาดการเงิน
ข้อตกลงพลาซ่าเผยให้เห็นถึงความตึงเครียดระหว่างผลประโยชน์ของชาติในกรอบความร่วมมือ แม้ว่าข้อตกลงนี้จะแก้ไขปัญหาค่าเงินดอลลาร์ที่สูงเกินไป แต่ก็ย้ายภาระไปให้ประเทศอื่น ๆ ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศตึงเครียด สำหรับผู้ค้า ข้อตกลงนี้ถือเป็นช่วงเวลาสำคัญที่รัฐบาลแสดงให้เห็นว่าพวกเขาจะจัดการตลาดค่าเงินอย่างแข็งขัน แทนที่จะปล่อยให้ลอยตัวอย่างอิสระ แสดงให้เห็นว่าธนาคารกลางรายใหญ่สามารถร่วมมือกันกำหนดนโยบายเพื่อให้บรรลุเป้าหมายอัตราแลกเปลี่ยนได้ ซึ่งเป็นบทเรียนที่หล่อหลอมแนวทางการแทรกแซงค่าเงินในทศวรรษต่อ ๆ มา
มรดกของข้อตกลงนี้ยังคงมีความเกี่ยวข้องกับการซื้อขายฟอเร็กซ์ในปัจจุบัน: การดำเนินการร่วมกันของธนาคารกลางสามารถเคลื่อนย้ายตลาดค่าเงินได้อย่างมีนัยสำคัญ และการแทรกแซงดังกล่าวโดยทั่วไปสะท้อนถึงความไม่สมดุลทางเศรษฐกิจที่กว้างขึ้นระหว่างคู่ค้า
