Niceliksel Genişleme (QE), merkez bankalarının geleneksel faiz oranı indirimlerinin yetersiz kaldığı durumlarda ekonomik büyümeyi canlandırmak için kullandığı bir para politikası aracıdır. Merkez bankası, faiz oranlarını düşürmek ve borç verme ile yatırımı teşvik etmek için finansal sisteme para enjekte ederek açık piyasadan finansal varlıklar—tipik olarak devlet tahvilleri ve ipoteğe dayalı menkul kıymetler—satın alır.
Bir merkez bankası QE uyguladığında, para arzı genişler. Bu artış, ekonomide daha fazla dolaştığı için yerel para birimini değersizleştirebilir. Düşük faiz oranları, işletmeler ve tüketiciler için borçlanmayı ucuzlatır, bu da harcamaları ve yatırımı artırabilir. Döviz yatırımcıları için QE, genellikle uygulayan ülkenin para birimini zayıflatır, çünkü düşük faiz oranları o para biriminin uluslararası yatırımcılar için cazibesini azaltır.
QE önemli riskler taşır. Para arzının aşırı genişlemesi, satın alma gücünü aşındıran enflasyonu tetikleyebilir. Varlık fiyatları—hisse senetleri, tahviller, gayrimenkul—keskin bir şekilde yükselebilir ve sonunda patlayacak balonlar oluşturabilir. Döviz piyasaları, yatırımcıların QE duyurularına tepki vermesi ve döviz kurlarını yeniden değerlendirmesiyle keskin dalgalanmalar yaşayabilir.
QE, ilgili politikalardan farklıdır: Tapering, QE alımlarının kademeli olarak azaltılmasıdır ve bu genellikle para birimini güçlendirir. İleriye Dönük Rehberlik, bir merkez bankasının gelecekteki politika eylemleri hakkındaki kamuoyu açıklamasıdır ve fiili alımlar başlamadan önce piyasa beklentilerini şekillendirir.
Forex yatırımcıları için, büyük merkez bankalarının—ABD Merkez Bankası (Federal Reserve), Avrupa Merkez Bankası, Japonya Merkez Bankası veya İngiltere Merkez Bankası—QE kararları önemli döviz hareketlerine yol açar. Merkez bankası açıklamalarını ve ekonomik verileri izlemek, yatırımcıların QE'nin ne zaman duyurulabileceğini, genişletilebileceğini veya sonlandırılabileceğini tahmin etmelerine yardımcı olur.
