Kopanie to proces tworzenia nowych tokenów kryptowalutowych poprzez rozwiązywanie złożonych zagadek matematycznych w celu walidacji transakcji zapisanych na blockchainie. Górnicy, którzy pierwsi rozwiążą te zagadki, dodają nowy blok do łańcucha i otrzymują kryptowalutę jako nagrodę.
Istnieją dwa główne mechanizmy konsensusu: Proof of Work (PoW) wymaga od górników rozwiązywania problemów obliczeniowych przy użyciu specjalistycznego sprzętu – jest to najbardziej energochłonna metoda, ale także oryginalna i najbardziej ugruntowana. Proof of Stake (PoS) pozwala walidatorom tworzyć nowe bloki poprzez posiadanie i stakowanie kryptowaluty – jest znacznie mniej energochłonna, ale wymaga zablokowania znacznego kapitału.
Kopanie było bardzo dochodowe na wczesnym etapie historii Bitcoina, gdy nagrody były wysokie, a konkurencja minimalna. Obecnie kopanie PoW wymaga drogiego, specjalistycznego sprzętu i ogromnego zużycia energii elektrycznej, aby konkurować z zyskiem. Rentowność rośnie i spada bezpośrednio wraz z cenami kryptowalut: jeśli tokeny gwałtownie spadną, nagrody będą warte mniej, podczas gdy koszty sprzętu i energii elektrycznej pozostaną stałe. PoS eliminuje potrzebę posiadania sprzętu, ale blokuje kapitał, który mógłby być wykorzystany do handlu. Niepewność regulacyjna w wielu krajach dodaje ryzyko prawne. Dla większości traderów zrozumienie kopania jest ważne głównie po to, aby śledzić dynamikę rynku kryptowalut i czynniki cenowe, a nie jako osobiste przedsięwzięcie.
