Nilai tukar tetap yaiku nilai tukar tetep sing disetel lan dijaga dening bank sentral, ing ngendi siji mata uang disambungake menyang liyane, biasane dolar AS utawa euro. Beda karo kurs ngambang sing ditemtokake dening pasokan lan permintaan, nilai tukar tetep ora bakal owah kajaba bank sentral sengaja nyetel utawa mbusak patokan kasebut.
Keuntungan Nilai Tukar Tetap
Patokan menehi stabilitas: importir lan eksportir ngerti kurs pirang-pirang wulan utawa taun sadurunge, nyuda ketidakpastian lan biaya transaksi ing perdagangan internasional. Investor luwih gelem nandur modal ing negara yen ora wedi devaluasi mata uang sing dumadakan. Kurs sing dipatok minangka sinyal disiplin moneter lan bisa mbantu ngontrol inflasi.
Watesan lan Risiko
Patokan duwe watesan sing signifikan. Bank sentral sing mbela patokan kudu nyekeli cadangan devisa gedhe kanggo tuku utawa adol mata uang dhewe yen permintaan nyebabake adoh saka patokan kasebut. Iki ngiket modal lan ndadekake negara rentan marang serangan spekulatif: yen pedagang nggawe taruhan yen patokan bakal rusak, gelombang adol sing dumadakan bisa nguras cadangan sajrone pirang-pirang jam, meksa devaluasi.
Patokan uga mbatesi kabijakan moneter. Kanggo njaga patokan, bank sentral asring ora bisa mudhunake suku bunga kanthi mandhiri nalika ekonomine butuh stimulus, amarga suku bunga sing luwih murah bakal nyebabake mata uang saya ringkih lan ngrusak patokan kasebut.
Nalika Patokan Gagal
Sistem kurs tetep paling apik nalika inflasi tetep cedhak karo tingkat mitra patokan lan guncangan eksternal entheng. Yen inflasi saya adoh banget utawa krisis gedhe kedadeyan, patokan kasebut dadi ora bisa dilanjutake lan rusak, asring nyebabake kerugian gedhe kanggo pedagang sing nyekeli mata uang kasebut. Kanggo pedagang forex, mata uang sing dipatok relatif bisa diprediksi nganti wektu nalika ora—risiko nyata dumunung ing ngerteni kapan patokan bakal gagal.
